آيت اللّه اصفهانى ، هر دو از زعما و مراجع عالم تشيع بودند . در حوزهء درس او بزرگان و معاريفى كه بعضى از آن‌ها در شهرهاى مختلف به تدريس و ارشاد مىپرداختند ، حضور داشتند . تقريرات درس اصول او از بهترين و جامع‌ترين كتب اصول به‌شمار مىرود . وى را تأليفاتى است از آن جمله : 1 - حاشيه بر عروة الوثقى 2 - رسالهء در لباس مشكوك 3 - كتاب تنبيه الامه و تنزيه المله در لزوم مشروطه به زبان فارسى 4 - تقريرات درس او كه به صورت كتابى جدا درآمده است . آيت الله سيد ابو الحسن اصفهانى - آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى ، فرزند مرحوم حاج سيد محمد موسوى ، بين سال‌هاى 1276 - 1284 قمرى در مديسهء لنجان از توابع اصفهان متولد گشت . مدتى در اصفهان از محضر علماى وقت از جمله ميرزا ابو المعالى كلباسى استفاده نمود . آن‌گاه به سال 1310 براى تكميل تحصيلات به نجف اشرف رفت و نزد اساتيد بزرگ و فقهاى بزرگ آن سامان چون ميرزاى شيرازى متوفاى 1312 ، ميرزا حبيب اللّه رشتى متوفاى 1312 ، سيد محمد كاظم يزدى متوفاى 1337 صاحب كتاب عروة الوثقى و آخوند ملا كاظم خراسانى صاحب كفاية ، متوفاى 1329 به استفاده پرداخت و خود فقيهى بزرگ گرديد و پس از فوت ميرزا محمد تقى شيرازى ، متوفاى 1338 و ميرزا فتح اللّه معروف به شيخ الشريعهء اصفهانى ، متوفاى 1339 و شيخ احمد كاشف الغطاء ، متوفاى 1344 كه همگى از مراجع بزرگ علمى بودند ، زعامت و مرجعيت جهان تشيع به او رسيد و حدود يك ربع قرن رياست پرافتخار او شيعه را اداره مىكرد و از اطراف و اكناف مسائل مختلف از محضرش استفتا مىشد و وى شخصا جواب مىداد ، صدها نفر از طلاب از محضر درسش استفاده مىنمودند . سعهء نظر و بخشش او زبانزد خاص و عام بود ، مكارم اخلاق و جودت ذهن و سرعت انتقال و حافظهء قوى از خصوصيات روحى او به‌شمار مىرفت . در فقاهت نظرى وسيع و فكرى